TΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ (Οδυσσέας Ελύτης)

TΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ
(Οδυσσέας Ελύτης)




Ο έρωτας.
Το αρχιπέλαγος
Κι η πρώρα των αφρών του
Κι οι γλάροι των ονείρων του
Στο πιό ψηλό κατάρτι του ο ναύτης ανεμίζει
Ένα τραγούδι
***
Ο έρωτας
Το τραγούδι του
Κι οι ορίζοντες του ταξιδιού του
Κι η ηχώ της νοσταλγίας του
Στον πιό βρεμένο βράχο της, η αρραβωνιαστικιά του προσμένει
Ένα καράβι...
***
Ο έρωτας
Το καράβι του
Κι η αμεριμνησία των μελτεμιώντου
κι ο φλόκος της ελπίδας του
Στον πιό ελαφρό κυματισμό του ένα νησί λικνίζει
Τον ερχομό....


Αναρτήθηκε από Eva F. στις 11:46
Ετικέτες ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ, ΠΟΙΗΣΗ
10 σχόλια:

ΚΟΙΜΗΣΟΥ ΕΣΥ

ΚΟΙΜΗΣΟΥ ΕΣΥ
*
Σε λίγο ξημερώνει μα κοιμήσου εσύ
μεθάει η αγάπη, αγάπη μου, σαν το παλιό κρασί,
το πιο ζεστό τραγούδι η ανάσα σου
κι αυτή η τρικυμία μέσα στα μάτια σου.

Σ' αγαπώ
σαν το γέλιο του Μάη, σ' αγαπώ
σ' αγαπώ
σαν παλιά αμαρτία σε θέλω.

Σε λίγο ξημερώνει μα κοιμήσου εσύ
μεθάει η αγάπη, αγάπη μου, σαν το παλιό κρασί,
στους δρόμους του κορμιού σου που ξενύχτησα
στους δρόμους του κορμιού σου που ξεψύχησα.

Στίχοι: Σαράντης Αλιβιζάτος
Μουσική: Μάριος Τόκας
Πρώτη εκτέλεση: Αντώνης Καλογιάνν

Έρωτας τάχα να 'ναι αυτό.....

Έρωτας τάχα να 'ναι αυτό.....
07Φεβ 2010
12



'' Στον έρωτα δεν πρέπει να κλείνω τα μάτια για να μη βλέπω πως ακριβώς είσαι..

αλλά το ακριβώς αντίθετο..να σε κοιτάξω, να σε δω, να μάθω ποιος είσαι και να σου

ζητήσω ν'ανοίξεις και εσύ τα μάτια για να με δεις και να ξέρεις ποιος είμαι..

Να δεις τον πραγματικό άνθρωπο που έχω μέσα μου και να μου επιτρέψεις να δω

τον πραγματικό άνθρωπο που έχεις μέσα σου...''



'' Έρωτας είναι να αγαπάς τις ομοιότητες,

και αγάπη να ερωτεύεσαι τις διαφορές''
Έρωτας τάχα να 'ν' αυτό
που έτσι με κάνει να ποθώ
τη συντροφιά σου,
που σαν βραδιάζει, τριγυρνώ
τα φωτισμένα για να δω
παράθυρά σου;

Έρωτας να 'ναι η σιωπή
που όταν σε βλέπω, μου το κλει
σφιχτά το στόμα,
που κι όταν μείνω μοναχή,
στέκω βουβή κι εκστατική
ώρες ακόμα;

Έρωτας να 'ναι ή συμφορά,
με κάποιου αγγέλου τα φτερά
που έχει φορέσει,
κι έρχετ' ακόμη μια φορά
με τέτοια δώρα τρυφερά
να με πλανέσει;

Μα ό,τι και να 'ναι, το ποθώ,
και καλώς νά 'ρθει το κακό
που είν' από σένα‡
θα γίνει υπέρτατο αγαθό,
στα πόδια σου αν θα σωριαστώ
τ' αγαπημένα.